New in

Mér finnst alveg sérstaklega dásamlegt að fá að vakna heima hjá mömmu og pabba einmitt þennan morguninn við lyktina sem fyllir húsið þegar pabbi kveikir upp í kamínunni og mamma mín er inn í eldhúsi og töfrar fram dásamlegu jólasmákökurnar. Núna eru jólin alveg að koma hjá mér!

Í dag þá átti ég pakka á pósthúsinu, mér til mikillar gleði voru það þessir gullfallegu Vagabond skór. Ég hafði aldrei séð þá áður en ég fékk þá og ég gæti ekki verið ánægðari með þá! Þetta eru alveg ekta skór fyrir mig nógu passlega látlausir svona mattir en svo á sama tíma eru þeir öskrandi á alla athygli út af fegurð sinni. Ég sé þá fyrir mér sem fínustu jólaskó, ég veit að þeir verða mjög mikið notaðir yfir þennan dásamlega tíma allavega hjá mér. Ég þori samt ekki að festa þá alveg allavega ekki ennþá sem hina einu sönnu og réttu spariskónna mína því leið mín liggur til Reykjavíkur eftir nokkra daga og ég veit vel að leið mín þar liggur í Kaupfélagið og þá neyðist ég kannski alveg óvart og í algjöru hugsunarleysi að kaupa mér aðra skó sem yrðu þá bara áramótaskórnir mínir, því þessir verða jólaskórnir mínir og ég gæti ekki verið ánægðari með þá!

.. Embrace the cosy season!

.. Embrace the cosy season!

Seinustu jól voru bókstaflega stórkostleg! Þá var sem einhver hefði átt sér jólaósk um winter Wonderland og það snjóáði svo miklum jólasnjó á aðfangadagsmorgun. Þannig vafðist allt utan dyra undir þykka hvíta slæðu. Ég hlakka svo til að fá mér heitt súkkulaði og smákökur og gefa gjafirnar sem ég er búin að leggja mig alla fram um að velja vel. Það sem mig hlakkar samt mest til er að fá loksins að hitta allt fólkið mitt, bæði fjölskyldu og vini. Mér finnst það næstum ótrúlegt að eftir viku er fyrsti í aðventu og þá vil ég vera komin vel á veg með allar skreytingar og allavega byrjuð svona á flestu.

When life becomes a little difficult then I…

Í fyrsta sinn í svo ótrúlega marga daga get ég leyft mér að setjast niður og gert bara það sem mig langar að gera. Það er búið að vera svo brjálað að gera hjá mér en þá líður mér líka best. Ég er búin að vera á fullu frá morgni til kvölds alla síðustu viku!

Síðustu mánuði hef ég fundið fyrir vaxandi minnimáttarkennd og algjörum ómögulegheitum, mér hefur fundist það vera svo niðurlægjandi að geta hvorki gengið eða talað. Svo þegar ég las það sem ég stafaði með augunum fyrir styrktartónleikana sem voru haldnir fyrir mig og þá hætti ég þessum aumingjagangi og sjálfsvorkunn því lifið það er ekki erfitt nema maður geri það erfitt. Á vegi manns verða erfiðleikar og áföll en það er okkar að vinna úr og láta það ekki eyðileggja lífshamingjuna. Því gleðiglampinn í augum og brosið fleytir manni svo miklu lengra og ég ætla mér að halda í það eins lengi og ég lifi.

. . .

7// For the first time in a while I can just sit down and do whatever I like. Last week was very busy from morning till night, but that is also the way I like it.

For the last few months I have felt a growing lack of self confidence and the feeling of not measuring up to standards and I have felt it degrading to not be able to walk or talk. Then when I read my post from two years ago, from the fundraising concert held for me, where I could only make words letter by letter by pointing my eyes to them, I stopped feeling sorry for myself because life is not hard unless you make it hard. People go through hardship and they just have to work through it without having it spoil the happiness of life. Twinkly eyes and a happy smile get you so much further and I’m going to hold on to that as long as I live.