Vetrarkuldi ❄️

Mér finnst svo innilega ánægjulegt og bókstaflega yndislegt að desember hafi gengið í garð umvafinn fannhvítri jörð. Snjórinn gerir allt svo mikið hátíðlegra, allt verður bjartara og jólalegra. Reyndar er einn óhjákvæmilegur fylgikvilli sem fylgir svona veðurfari og þessum árstíma bara yfir höfuð og það er kuldinn. Þið getið ekki ímyndað ykkur hvað ég á oft alveg hrikalega erfitt með að fara út í snjóinn og kuldann snemma á morgnana þegar ég er dauðþreytt og það sem er eiginlega verst og fær mig næstum til að hætta við að fara út, er að ég er bara klædd þunnum æfingafötum. Á þannig morgnum finnst mér nauðsynlegt að eiga góða úlpu sem ver mig fyrir mesta kuldanum og verður hún líka að vera svo flott og fín!

Í október fékk ég að gjöf frá Zo On og kallast Mjöll úlpa. Mér finnst hún vera fullkomin utanyfirflík einmitt fyrir íslenskt veðurfar. Í október og nóvember notaði ég mest bara innra lagið á úlpunni eitt og sér, þá er það flottur vatteraður jakki, svo ef það var rigning þá notaði ég fallegu regnkápuna en hún er ytra lagið. Núna eftir að það fór að kólna þá smellti ég jakkanum inn í regnkápuna og þannig verður þetta að vatnsheldri hlýrri og ótrúlega flottri úlpu!

Þegar ég hugsa til baka þá held ég að ég viti fátt hátíðlegra en minninguna þegar ég kem inn heima hjá mér eftir að hafa verið úti að leika mér. Ég er eitt risastórt bros sem er frosið fast við þessa miklu og innilegu gleði sem býr innra mér, þá eru kinnarnar á mér fastar uppi, þær eru rauðar af allri gleðinni og frostbitnar, eftir að ég hef verið úti í lengri tíma að leika mér í snjónum. Þegar ég opna útidyrahurðina heima hjá mér þá grípur mig skemmtileg og falleg jólatónlist, pabbi minn situr og tendrar upp arineldinn sem skín svo fallega inn í jólalegu stofunni heima, mér líður svo unaðslega vel. Í minningunni þá er mamma inn í eldhúsi syngjandi með jólatónlistinni og að baka fyrir jólahátíðina, ég kasta af mér snjóugum útifötunum og hleyp til mömmu því ég er svo æst í að fá að hjálpa henni!

Þó ég hafi ekki líkamlega getu til að endurupplifa þessa minningu þá komst ég örugglega næst því þegar ég labbaði með stuðning mömmu frá bílastæðinu, þar sem ég stoppa til að finna vindinn blása um mig og finna öll veðurbrigðin leika um mig þá er gott að ég sé klædd flottu og góðu úlpunni frá Zo On, Mjöll, hún ver mig eins mikið og úlpa getur gert fyrir öllum veðurbrigðum. Ég kem svo lafmóð, blaut og hamingjusöm inn og hvað haldið þið, er þá ekki pabbi að kveikja upp í arninum!

New in

Mér finnst alveg sérstaklega dásamlegt að fá að vakna heima hjá mömmu og pabba einmitt þennan morguninn við lyktina sem fyllir húsið þegar pabbi kveikir upp í kamínunni og mamma mín er inn í eldhúsi og töfrar fram dásamlegu jólasmákökurnar. Núna eru jólin alveg að koma hjá mér!

Í dag þá átti ég pakka á pósthúsinu, mér til mikillar gleði voru það þessir gullfallegu Vagabond skór. Ég hafði aldrei séð þá áður en ég fékk þá og ég gæti ekki verið ánægðari með þá! Þetta eru alveg ekta skór fyrir mig nógu passlega látlausir svona mattir en svo á sama tíma eru þeir öskrandi á alla athygli út af fegurð sinni. Ég sé þá fyrir mér sem fínustu jólaskó, ég veit að þeir verða mjög mikið notaðir yfir þennan dásamlega tíma allavega hjá mér. Ég þori samt ekki að festa þá alveg allavega ekki ennþá sem hina einu sönnu og réttu spariskónna mína því leið mín liggur til Reykjavíkur eftir nokkra daga og ég veit vel að leið mín þar liggur í Kaupfélagið og þá neyðist ég kannski alveg óvart og í algjöru hugsunarleysi að kaupa mér aðra skó sem yrðu þá bara áramótaskórnir mínir, því þessir verða jólaskórnir mínir og ég gæti ekki verið ánægðari með þá!

Season of the rising sun

Peysa: Craft sport, buxur: Adidas


Með hækkandi sólu ☀️


Ég er orðin svo spennt fyrir hækkandi sólu og hlýrra lofti, ég hlakka svo til þegar ég vakna við sólina og fyrsta sem ég geri er að bera á mig sólarvörn því ég borða morgunmatinn úti sitjandi undir sólinni og nýt alls dagsins úti með vinum á milli þess sem ég les og slappa af. Núna er ég að undirbúa mig fyrir þennan tíma. Ég æfi rosa mikið og nýt þess á hverjum degi að finna styrkinn aukast með hverjum deginum. Mér finnast það vera næstum því forréttindi að ég sé svo meðvituð um vanmátt minn samt kem ég mér á óvart nánast því daglega. Maður ræður því hvernig maður lítur á hlutina og það þætti eflaust ekkert skrýtið, og er eflaust miklu algengara sjónarhorn, ef ég myndi vera alla daga leið yfir vanmætti mínum. En ég hef aldrei verið góð að vera í fýlu því gleðst ég alla daga og ég nýt þess að skora á mig. Núna er ég á fullu að æfa mig fyrir sumarið þar sem ég ætla að skora á mig með alveg nýjum áskorunum.

 
.   .   .


//I am so excited for the upcoming season with the rising sun and warmer weather. I look forward to waking up to the sunlight and applying sunscreen first thing in the morning, before I eat my breakfast outside under the sun and enjoy the rest of the day with my friends, between reading and relaxing. Now I am preparing myself for this season. I’m training a lot while enjoying the feeling of getting stronger each day. I almost feel privileged to be so aware of my weakness, yet I continue to surprise myself nearly each day. It is up to me how I choose to look at things. A more common outlook would probably be to feel sad over my weakness, but I have never been good at being in a bad mood. That is why I challenge myself each day to find something to be happy about. This summer I’m going to challenge myself with completely new challenges.