2 0 1 8

Eftir þessa ljúfu hátíð er ég virkilega endurnærð og ég er sko mikið meira en tilbúin til að takast á við nýtt ár. Á árinu 2018 ætla ég að breyta aðeins áherslum mínum og vinna vinnuna sem ég hef ekki þorað að takast á við hingað til. Eftir svona flott ár eins og 2017 var mér, þá tek ég glöð og full eftirvæntingar á móti 2018! Ég ákvað því að sleppa að deila með ykkur hvað ég ætla að gera í janúar en ákvað frekar að deila með ykkur markmiðunum mínum fyrir allt árið.

. . .

//After those lovely holidays I’m truly invigorated and super ready to tackle a new year. In the year 2018 I’m going to change my focus points a little and do the job I was afraid of doing before. After a year as great as 2017, I welcome 2018 happy and excited! Therefore I decided to skip sharing my plans for January with you and instead tell you about my goals for the whole year. Continue reading

BEA-utiful!

Ég elska þessa fallegu haustdaga, núna þegar sólin er farin að lækka á lofti á ég alltaf jafn erfitt með að trúa því að það koma bara í alvöru dagar þar sem hún nær ekki að yfirstíga efstu fjallatindana, þá gægist hún á milli fjallana og skín þá yfirleitt beint í augun á mér og gefur mér svo endalausan kraft til að takast á við það sem framundan er. Ég er svo endalaust heppin að fá alltaf að njóta hvers augnabliks og á sama tíma þá hlakka ég alltaf til morgundagsins. Ég lifði einu sinni svo þjökuð af kvíða og allri þeirri vanlíðan sem honum fylgir, morgundagurinn stressaði mig svo upp og mér kveið svo mikið fyrir því að planið sem ég hafði gert mér fyrir morgundaginn myndi ekki ganga upp. En þegar ég veiktist þá var þessum ímyndunarveika og afar mikilvæga stórsveitastjórnanda kippt frá borði, og þá fyrst fæ ég að njóta alls þess fallega og skemmtilega sem óplanaður hversdagur hefur upp á að bjóða.
.   .   .


// I love those beautiful days of fall, the sun does not go high on the horizon and I have a hard time believing that soon the days will arrive it will not manage to look over the mountain tops, then it will just peek between them and usually shine right into my eyes and gives me endless power to deal with what’s ahead. I’m so very lucky to able to enjoy each and every moment and at the same time to look forward for tomorrow. Once I lived in anxiety, the thought of tomorrow stressed me out and that the plan I had made for it would not work out. But when I got sick this imagined power of anxiety disappeared and now I can enjoy all the fun and beautiful unplanned things each day will bring.

Adventures from the past week 

Þessar myndir voru teknar síðasta fimmtudag en sá dagur var vægast sagt dásamlegur. Ég vaknaði við sólina sem var að brjóta sér leið í gegnum gluggatjöldin á glugganum mínum og þegar ég sá það þá varð ég viss um þessi dagur yrði dásamlegur. Ég flýtti mér fram úr og plantaði mér á pallinn okkar og þar borðaði ég morgunmatinn og naut sólarinnar fram á miðja dag eða þar til við mamma ákváðum að fara í bíltúr og við fórum nánast því jafn langt og vegurinn nær hinum megin í firðinum, í glampandi sólskini, við urðum að setja rúðurnar niður hitinn var svo óbærilegur og þá lék ilmurinn af náttúrunni um okkur, ég veit ekki um betri leið til að fagna nefinu sem virkaði ekki í tvö ár, en núna loksins finn ég lykt þannig að ilmurinn af högunum, fjörunni og sjónum var alveg dásamlegur. Við stoppuðum alveg óvart á bakarleiðinni í Holtsfjöru og mamma fór út með myndavél og reyndi að fanga alla fegurðina sem verður og sem magnast svo upp þegar sólin skín svona bjart á heiðbláum himninum og gerir svo litskrúðugt og fínt, ýkir upp alla kátínuna í manni og gerir allt svo mikið glaðlegra og skemmtilegra. Samspil himins, sjávar, fjalla og hvíta fjörusandsins verður magnað. Því gefur það auga leið að ég gat ekki neitað þegar mamma spurði hvort ég vildi prufa að ganga í mjúkum sandinum, ég bjóst ekki við að geta það, en svo gat ég loksins aftur fundið þegar ég gekk í sandinum hve töfrandi tilfinning það er að vera frjáls og ég fyllist einhverskonar stórkostlegri tilfinningu þegar ég var í fjörunni, og ég sem var viss um að ég myndi aldrei geta gengið í sandi aftur!
Vonandi var vikan ykkar góð og ég vona að seinustu dagar ágústmánaðar og byrjun september fari vel með ykkur 🙂

.   .   .

// These pictures were taken last Thursday, but that day was nothing but wonderful to say the least. I woke up by the sun that was peaking through the curtains on my window and when I saw it I was sure that this day would be wonderful. I hurried out of bed and on to our porch where I enjoyed my breakfast and the sun until midday or until my mom and I decided to go for a car ride and we went almost as far as the road could take us in the glowing sun. We had to put the windows down the heat was unbearable and the aroma of nature was all around us, I don’t know of a better to celebrate my nose that didn’t work for two years, but now I can finally smell and the smell of the fields, the beach and the ocean was wonderful. On our was back home we stopped at Holtsfjöru and my mom went and got the camera and tried to capture all the beauty that magnifies when the sun shines so bright in the pale blue sky making it so colorful and nice, soaking up all the cheerfulness in you and makes everything much happier and fun. The interaction of the sky, the sea, the mountains and the white sand is amazing. Therefore, it makes sense that I couldn’t deny my mom when she asked me if I would like to try and walk in the soft sand, I didn’t expect to be able to do it, but then I could finally feel what a magical feeling it is to be free and by body was filled with excitement when I was at the beach something that I was sure that I would never be able to do again!
I hope that your week was good and that the last few days of August and early September are doing you well 🙂