Nýjir og spennandi tímar!

Ég held að vorið sé komið núna! Ég er svo spennt fyrir komandi tímum. Ég er svo mikið vor-barn, minn tími er svo sannarlega á vorin, ég nýt þess alveg til hins ítrasta að finna hvað sólin hækkar bæði á himninum og í hjartanu mínu, fylgjast með náttúrunni vakna fyrir utan gluggana og með hækkandi sólu þá brýst fram í hjarta mínu sól og einhver óviðjafnanlegur sumar spenningur.

Ég nýt mín svo vel á þessum tíma, í öllum þessum mismunandi æfingum sem ég er í og vinnandi að einu riiisa stóru verkefni sem kom bara bókstaflega upp í hendurnar á mér. Þó það sé ótrúlega svekkjandi að finna fyrir því hversu lítils ég er raunverulega megnug, hausinn minn er alltaf allavega áttatíu skrefum framar en líkamleg geta mín. Af einhverjum stórkostlegum og óútskýranlegum ástæðum hef ég kynnst svo yndislegu og algjörlega stórbrotnu fólki sem getur látið magnaða hluti gerast. Ég vil trúa því að einn daginn geti ég látið einhverja álíka hluti gerast hjá mér. En þangað til ég verð búin að finna mitt tempó á milli æfinga og vinnu þá skrifa ég minna hingað inn. Þess á milli reyni ég að sýna smá brot af mínu daglega lífi á Instagram story!

Núna um helgina hafa harðsperrurnar sem ég vann mér inn á föstudaginn bara að líða úr mér á meðan ég er að vinna og njóta tímans með yndislega fólkinu mínu. Þegar ég var tvítug og spurð að því ,,Hvar sérðu þig eftir fimm ár?” Þá hefði ég aldrei nokkurn tímann getað svarað því neitt nálægt því eða nokkuð í líkingu við það sem lífið svo bar mig. Nú er ég 25 ára, ég er svo heppin að ég fæ en þá að búa á æskuheimili mínu, annar fóturinn á mér er samt fyrir sunnan og ég vinn við það skemmtilegasta sem ég geri! Ég verð bara meyr af gleði og þakklæti. Þó mig skorti allann vöðvakraft sem nýtist mér til að bæði tala og ganga án hjálpar frá einhverjum öðrum. Þá leikur lífið bókstaflega um mig og við mig, ég fer ekki af því ég held ég sé í hópi þeirra allra lánsömustu.

Eigið góða viku! 🙂

2 0 1 8

Eftir þessa ljúfu hátíð er ég virkilega endurnærð og ég er sko mikið meira en tilbúin til að takast á við nýtt ár. Á árinu 2018 ætla ég að breyta aðeins áherslum mínum og vinna vinnuna sem ég hef ekki þorað að takast á við hingað til. Eftir svona flott ár eins og 2017 var mér, þá tek ég glöð og full eftirvæntingar á móti 2018! Ég ákvað því að sleppa að deila með ykkur hvað ég ætla að gera í janúar en ákvað frekar að deila með ykkur markmiðunum mínum fyrir allt árið.

. . .

//After those lovely holidays I’m truly invigorated and super ready to tackle a new year. In the year 2018 I’m going to change my focus points a little and do the job I was afraid of doing before. After a year as great as 2017, I welcome 2018 happy and excited! Therefore I decided to skip sharing my plans for January with you and instead tell you about my goals for the whole year. Continue reading

BEA-utiful!

Ég elska þessa fallegu haustdaga, núna þegar sólin er farin að lækka á lofti á ég alltaf jafn erfitt með að trúa því að það koma bara í alvöru dagar þar sem hún nær ekki að yfirstíga efstu fjallatindana, þá gægist hún á milli fjallana og skín þá yfirleitt beint í augun á mér og gefur mér svo endalausan kraft til að takast á við það sem framundan er. Ég er svo endalaust heppin að fá alltaf að njóta hvers augnabliks og á sama tíma þá hlakka ég alltaf til morgundagsins. Ég lifði einu sinni svo þjökuð af kvíða og allri þeirri vanlíðan sem honum fylgir, morgundagurinn stressaði mig svo upp og mér kveið svo mikið fyrir því að planið sem ég hafði gert mér fyrir morgundaginn myndi ekki ganga upp. En þegar ég veiktist þá var þessum ímyndunarveika og afar mikilvæga stórsveitastjórnanda kippt frá borði, og þá fyrst fæ ég að njóta alls þess fallega og skemmtilega sem óplanaður hversdagur hefur upp á að bjóða.
.   .   .


// I love those beautiful days of fall, the sun does not go high on the horizon and I have a hard time believing that soon the days will arrive it will not manage to look over the mountain tops, then it will just peek between them and usually shine right into my eyes and gives me endless power to deal with what’s ahead. I’m so very lucky to able to enjoy each and every moment and at the same time to look forward for tomorrow. Once I lived in anxiety, the thought of tomorrow stressed me out and that the plan I had made for it would not work out. But when I got sick this imagined power of anxiety disappeared and now I can enjoy all the fun and beautiful unplanned things each day will bring.