Það sem ég ætla að gera í júní

Nú er ég nýkomin heim úr langþráðu og ákaflega nauðsynlegu fríi. Ég byrjaði júnímánuð sinnandi verkefnum í Bandaríkjunum á milli þess sem ég var að vinna að þeim þá átti ég yndislegar stundir með fólkinu mínu. Mánuðurinn minn byrjaði í sól og hita handan Atlantshafsins svo kom ég heim í sumaryl og grænan garð. Það er alveg yndislegt og ég stend fast á því að sumarið mitt getur ekki byrjað betur! Það eru hrein og klár forréttindi að fá að upplifa svona ævintýri með fólkinu sem maður elskar.

||10 HLUTIR SEM ÉG ÆTLA AÐ GERA Í JÚNÍ ||

Eftir svona sældarlíf að heiman þarf ég að koma mér aftur í rútínu. Ég veit að þannig líður mér best og ég næ að afkasta sem mestu ef ég vakna á hverjum degi klukkan hálf níu og fer beint á skrifstofuna mína að vinna. Ég ætla að koma mér í þetta far og láta mér líða vel!

Koma huganum aftur í æfingagírinn. Ég ætla mér að verða sjálfbjarga og geta bæði gengið og talað án hjálpar frá einhverjum öðrum og fyrir því þarf ég að vinna. En mér gengur yfirleitt alltaf betur ef ég næ að halda mér í skipulagðri rútínu og láta mér líða vel. Ég trúi því að ég verði ósigrandi þegar ég er með gleðina að vopni.

Júní mun alltaf vera skrítinn mánuður fyrir mér en ég fékk stóru heilablæðinguna þann 14. júní, í ár verða liðin þrjú ár frá því ég gekk seinast og gat talað með röddinni og talfærunum mínum.. ég ætla að halda leik á instagram til að halda upp á þessi tímamót.

Í júní ætla ég að kaupa mér náttslopp. Ég get þá farið í hann utan yfir náttfötin á morgnanna þegar ég sest á skrifstofuna mína. Hann þarf bæði að vera virkilega mjúkur og þægilegur, svo veit ég að til þess að ég noti hann þá þarf hann líka að vera flottur. Svo kröfurnar eru bæði miklar og væntingarnar kannski óraunhæfar en ég mun láta ykkur vita ef ég finn þann eina rétta!

Mér áskotnaðist ný vinnutölva sem er ólík öllum þeim tölvum sem ég hef átt hingað til. Svo júnímánuður mun fara í að læra á nýtt tölvu umhverfi, lyklaborð og finna mér nýja góða vinnustöðu.

Ég ætla að nýta alls þess sumarsveðurs sem júnímánuður mun bjóða upp á til að fara í göngutúra, bíltúra eða njóta veðursins út á palli með dásamlega fólkinu mínu. Sumarið er svo sannarlega komið hjá mér og ég ætla að nýta það sem mest ég má í að vera úti.

Mér finnst ég afkasta mest og fúnkera lang best ef ég nýti sunnudagana til að skrifa lista annarsvegar yfir þá hluti sé mig dreymir og ég þrái að gera þá vikuna og svo annan lista með þremur markmiðum fyrir vikuna. Þessi markmið tengjast yfirleitt mér og því sem ég er að gera í komandi viku, hvort sem það sé þá eitthvað vinnutengt eða æfingatengt og þau verða þá mikið sértækari en þessi markmið.

Í júní ætla ég að kaupa mér prentara til þess að geta prentað út vinnuáætlun, myndir og annað sem þarf nauðsynlega að komast á pappír. Ég þrái að skreyta skrifstofuna mína með skemmtilegum myndum!

Í júní ætla ég að finna milliveginn milli vinnunar, bloggsins, vinanna, fjölskyldu, vinna upp fyrri styrk og lifa lífinu. Eftir áföllin þá missti ég allt úthald og þá hætti ég að geta multitaskað og ég hef þurft að velja svolítið á milli en eftir þessa Ameríkuferð er ég svo handviss um að ég geti allt sem ég ætla mér, svo núna verður breyting þar á og ég ætla mér að sigra heiminn mest samt sjálfan mig. Ég tel mig bara vita það að skipulag sé lykillinn í þessu!

í júní ætla ég að njóta lífsins alveg sérstaklega mikið. Ég ætla að njóta hverrar líðandi stundar, sama hvort sem ég sé bara ein að vinna, með Ásgeiri, fjölskyldunni minni eða vinum. Ég tel mig gífurlega heppna með fólkið sem stendur mér næst og gerir mér það mögulegt að ég fái öll þessi tækifæri sem ég fæ og hafi möguleika á því að skína jafn bjart og ég geri þrátt fyrir að eftir öll þessi áföll sé ég háð einhverjum öðrum bæði í tali og gangi.

Nýjir og spennandi tímar!

Ég held að vorið sé komið núna! Ég er svo spennt fyrir komandi tímum. Ég er svo mikið vor-barn, minn tími er svo sannarlega á vorin, ég nýt þess alveg til hins ítrasta að finna hvað sólin hækkar bæði á himninum og í hjartanu mínu, fylgjast með náttúrunni vakna fyrir utan gluggana og með hækkandi sólu þá brýst fram í hjarta mínu sól og einhver óviðjafnanlegur sumar spenningur.

Ég nýt mín svo vel á þessum tíma, í öllum þessum mismunandi æfingum sem ég er í og vinnandi að einu riiisa stóru verkefni sem kom bara bókstaflega upp í hendurnar á mér. Þó það sé ótrúlega svekkjandi að finna fyrir því hversu lítils ég er raunverulega megnug, hausinn minn er alltaf allavega áttatíu skrefum framar en líkamleg geta mín. Af einhverjum stórkostlegum og óútskýranlegum ástæðum hef ég kynnst svo yndislegu og algjörlega stórbrotnu fólki sem getur látið magnaða hluti gerast. Ég vil trúa því að einn daginn geti ég látið einhverja álíka hluti gerast hjá mér. En þangað til ég verð búin að finna mitt tempó á milli æfinga og vinnu þá skrifa ég minna hingað inn. Þess á milli reyni ég að sýna smá brot af mínu daglega lífi á Instagram story!

Núna um helgina hafa harðsperrurnar sem ég vann mér inn á föstudaginn bara að líða úr mér á meðan ég er að vinna og njóta tímans með yndislega fólkinu mínu. Þegar ég var tvítug og spurð að því ,,Hvar sérðu þig eftir fimm ár?” Þá hefði ég aldrei nokkurn tímann getað svarað því neitt nálægt því eða nokkuð í líkingu við það sem lífið svo bar mig. Nú er ég 25 ára, ég er svo heppin að ég fæ en þá að búa á æskuheimili mínu, annar fóturinn á mér er samt fyrir sunnan og ég vinn við það skemmtilegasta sem ég geri! Ég verð bara meyr af gleði og þakklæti. Þó mig skorti allann vöðvakraft sem nýtist mér til að bæði tala og ganga án hjálpar frá einhverjum öðrum. Þá leikur lífið bókstaflega um mig og við mig, ég fer ekki af því ég held ég sé í hópi þeirra allra lánsömustu.

Eigið góða viku! 🙂

Litlu sigrarnir í mars

Ef einhver hefði spurt mig þegar ég var lítil stelpa ,,hvað ætlar þú þér að verða þegar þú verður stór?” Þá hugsa ég að mitt svar hefði verið eitthvað á þessa leið ,,ég ætla að verða hjúkrunarkona alla virka daga sem yrði svo að leikkonu á kvöldin og söngkonu um helgar. Það má segja að draumar mínir hafi gjörsamlega hrunið niður og raunveruleikinn hafi elt mig uppi og fellt mig, hlegið að mér og síðan hafi hann rotað mig. Núna er ég að ranka við mér, hugsanirnar eru að verða skýrar og nú eru draumar mínir og þrár orðnar einhverjar allt aðrar og nú þrái ég ekkert heitar en að verða bara flott og stolt fyrirmynd fyrir hvern þann sem sér eitthvað uppbyggilegt í því sem ég geri, þar af leiðandi reyni ég að leggja mig virkilega mikið fram og vanda mig í öllu sem ég geri. Ég er svo ótrúlega heppin og stend alveg föst á því að það sé í rauninni ekkert sem ég mun aldrei geta, ef ég hef áhuga eða viljann og þrána til að komast eða ná einhvert þá muni mér á endanum takast það. Ég ætla mér að komast talandi og á fætur aftur og ná að klifra á toppinn mér er alveg sama hvaða toppur það verður og tíminn sem það mun taka mig skiptir mig engu máli.

Ég missti allann vöðvakraft yfir öllum líkama mínu, ég var sérstaklega lengi að ná stjórn á vinstra auganu mínu aftur. Fyrst lá það bara til hliðar en eftir því sem vikurnar liðu þá náði það að verða útlitslega rétt en sjónsviðið var mjög skert og ég var með tvísýni. Í dag er ég hætt að sjá óskýrt og tvöfalt. Ég fæ bæði höfuðverk og ógleði þegar ég set upp prisma gleraugun. Það voru gleraugu sem ég fékk til að sporna við tvísýninni, ég virkilega trúði því svo innilega að ég myndi aldrei nokkurn tíma losna við þau. Núna á ég þau bara til að minna mig á og þau öskra það bókstaflega á mig að það er í raun og veru ekkert sem ég mun aldrei geta.