BEA-utiful!

Ég elska þessa fallegu haustdaga, núna þegar sólin er farin að lækka á lofti á ég alltaf jafn erfitt með að trúa því að það koma bara í alvöru dagar þar sem hún nær ekki að yfirstíga efstu fjallatindana, þá gægist hún á milli fjallana og skín þá yfirleitt beint í augun á mér og gefur mér svo endalausan kraft til að takast á við það sem framundan er. Ég er svo endalaust heppin að fá alltaf að njóta hvers augnabliks og á sama tíma þá hlakka ég alltaf til morgundagsins. Ég lifði einu sinni svo þjökuð af kvíða og allri þeirri vanlíðan sem honum fylgir, morgundagurinn stressaði mig svo upp og mér kveið svo mikið fyrir því að planið sem ég hafði gert mér fyrir morgundaginn myndi ekki ganga upp. En þegar ég veiktist þá var þessum ímyndunarveika og afar mikilvæga stórsveitastjórnanda kippt frá borði, og þá fyrst fæ ég að njóta alls þess fallega og skemmtilega sem óplanaður hversdagur hefur upp á að bjóða.
.   .   .


// I love those beautiful days of fall, the sun does not go high on the horizon and I have a hard time believing that soon the days will arrive it will not manage to look over the mountain tops, then it will just peek between them and usually shine right into my eyes and gives me endless power to deal with what’s ahead. I’m so very lucky to able to enjoy each and every moment and at the same time to look forward for tomorrow. Once I lived in anxiety, the thought of tomorrow stressed me out and that the plan I had made for it would not work out. But when I got sick this imagined power of anxiety disappeared and now I can enjoy all the fun and beautiful unplanned things each day will bring.

No less fun 


Eftir þessa miklu dagskrá sem var hjá mér seinustu vikur þá hef ég bara legið upp í rúminu mínu og sofið alla helgina. Það er besta leiðin fyrir mig til að safna orku, það borgaði sig svo greinilega því ég fór bæði í dag og í gær á æfingar. Ég hef bara farið á æfingar, komið heim og verið á skrifstofunni minni að byrja að vinna að því sem hjarta mitt brennur fyrir. Mér finnst ég vera svo endalaust heppin að þrátt fyrir allar þessar hörmungar sem hafa gengið á þá fæ ég alltaf að hlakka til morgundagsins og þó að þessi heilaáföll hafi lokað á svo alltof mörg tækifæri sem ég stefndi að áður en ég veiktist, þá hafa þau þroskað mig og veitt mér aðgang til að stefna í einhverja gjörólíka átt en ekki síður skemmtilega.



// After last week’s busy schedule, this weekend I just rested. It is the best way for me to regain my energy. It payed off because both yesterday and today I went to physical therapy. I have also worked in my office on the matters I’m passionated about. Despite the disastrous events that happened I feel so very fortunate to always be able to look forward for to tomorrow. The strokes closed the doors on my future plans but they have made me grow and opened the doors to new plans that are no less fun.


Magical Days of Autumn 

Þessar myndir voru teknar í gær þegar ég var að keyra heim úr æfingum þá tók þessi fallegi fjörður á móti okkur skartandi sínum fegursta haustbúning, það merlar svo undur fallega á hafið og kyrrðin var bókstaflega töfrandi, samspil litanna í náttúrunni er svo ómótstæðilega fallegt svona snemma á haustin. Að keyra um fjörðinn minn með allar rúður niðri svo ég fengi smá golu á mig og fengi sólina í fangið, fyndi lyktina af sjónum og grasinu, á meðan ég horfði yfir sanda og hlíðar þar sem ég hafði áður hlaupið þá fylltist ég krafti frá fjöllunum, sjónum og náttúrunni. Ég ætla mér að eiga möguleika á því að njóta fjarðarins míns eins og áður, syngjandi og hlaupandi. 
.   .   .


// We snapped those photos yesterday when driving home after PT (Physical Training) and this beautiful fjord greeted us dressed in its most beautiful colors of autumn, the light played on the ocean surface and everything was magically calm, the colors of nature are irresistible beautiful that early in the fall. To drive my fjord, with the windows down, to get the breeze in the air, the sunshine, the smell from the ocean and the grass, at the same time as looking over the sand and the hills where I once ran, filled me with energy from the mountains, the ocean and nature. I will make it happen to have a chance to enjoy my fjord like before, singing and running.

Ég sé það ekki fyrir mér að ég muni búa hér í framtíðinni en sama hvar ég verð þá veit ég að ég mun alltaf koma heim á haustin í þau allra bestu önfirsku aðalbláber sem til eru í þessum heimi og svo eru Flateyrsku jarðaberin svo góð, þau eru bókstaflega himnesk og svo einstök að ég myndi ferðast heiminn á enda bara til að eiga möguleika á að smakka eitt nýtýnt aðalbláber og jarðaber. Það sem mér finnst stórfenglegast er að þessi fjörður sem ég var svo einstaklega heppin að fá að alast upp í kenndi mér að meta náttúruna og umhverfið sem er í kringum mig á hverri stundu, að taka eftir samspili litanna í náttúrunni og umhverfinu í kringum mig, að sjá hin margbreytilegu listaverkin sem birtast fyrir ofan okkur á himninum og að sjá auðveldlega hin stórfenglegu og margbreytilegu listaverk sem náttúran, hafið, himinninn, fjaran og fjöllin birta bara á milli mínútna, það eru forréttindi!
.   .   .


/ I can not see myself live here in the future but no matter where I will be I will always come back home in the fall to get the best wild blueberries that exist in this world and the strawberries that we grow in our backyard are just heavenly. Those berries are so special that I would travel the world just to get a fresh taste of them. What I feel is the most magnificent about this fjord, that I had that privilege to grow up in, is that it taught me to value nature and my surroundings that I’m in in the moment, to see the sky and all the different shapes it can create and the ever changing artworks of nature, the ocean, the sky, beaches and mountains, that is a privileged!