When it’s gets cooler 

Góðan daginn þið yndislegu. Ég finn það svo vel á öllu í kringum mig að haustið er komið fyrir alvöru. Í morgun vaknaði ég meira segja við rigninguna lemja gluggann minn. Ég er og hef alltaf verið ótrúlega mikil kuldaskræfa svo það fyrsta sem var gert í morgun var að ná í úlpuna mína, það kæmi sko ekki til greina að ég færi út án hennar. Svo núna er ég komin aftur heim og í mikið betra skap. Búin að hnoða mér upp í sófann á skrifstofunni minni og ég er bara í þægilegum haustfötum, með heitann tebolla sem heldur mér aðeins heitari á meðan ég er að vinna. Þá verða hljóðin í dropunum sem lenda á glugganum hérna hjá mér bara mjög notarlegt undirspil sem passar mjög vel við það sem ég er að gera.
.   .   .
Good morning lovely people. Everywhere around me I can feel that fall is here for real. I even woke up this morning with the rain hammering on my window. I have always been very sensitive to the cold, or “kuldaskræfa” as we call it in Icelandic, so this morning I found my winter coat, there was no way I would leave the house without it. I’m back home and in a better mood. I’m in my office cuddled up on the couch in comfy fall cloths, with a warm cup of tea which keeps me warm while I work. The sound of rain against my window plays a nice sound that matches what I’m working on.

Þegar það byrjar að kólna þá frýs ég næstum í hel, alla vega svona fyrstu örlítið kaldari dagana og á ég mjög erfitt með að venjast þessu. Ef ég hefði ekki dagskrá á hverjum degi þá væri ég liggjandi ofan í alltof heitu baði allan liðlangan daginn. En sem betur fer venst þetta, þangað til þá klæði ég mig í þessa ótrúlega fallegu sokka frá Farmers Market þeir sjá alveg um að ég finn ekki til kuldans og þeir eru svo fallegir og passa undir næstum hvaða buxur sem ég nota og sjá til þess að mér verði ekkert kalt á tánum og fótunum.
.   .   .
First when it gets cold in the fall I feel like I can die, at least to begin with and I have a very hard time to get used to it. If I didn’t have a schedule everyday I’m sure I would just be soaking in a warm bath all day long. But luckily I know I will get use to this, till then I’m going to wear those beautiful socks from Farmers Market, they will do the job to keep the cold away from me. They are not just good looking they also fit under most of my pants and will keep my toes and feet warm.

No less fun 


Eftir þessa miklu dagskrá sem var hjá mér seinustu vikur þá hef ég bara legið upp í rúminu mínu og sofið alla helgina. Það er besta leiðin fyrir mig til að safna orku, það borgaði sig svo greinilega því ég fór bæði í dag og í gær á æfingar. Ég hef bara farið á æfingar, komið heim og verið á skrifstofunni minni að byrja að vinna að því sem hjarta mitt brennur fyrir. Mér finnst ég vera svo endalaust heppin að þrátt fyrir allar þessar hörmungar sem hafa gengið á þá fæ ég alltaf að hlakka til morgundagsins og þó að þessi heilaáföll hafi lokað á svo alltof mörg tækifæri sem ég stefndi að áður en ég veiktist, þá hafa þau þroskað mig og veitt mér aðgang til að stefna í einhverja gjörólíka átt en ekki síður skemmtilega.



// After last week’s busy schedule, this weekend I just rested. It is the best way for me to regain my energy. It payed off because both yesterday and today I went to physical therapy. I have also worked in my office on the matters I’m passionated about. Despite the disastrous events that happened I feel so very fortunate to always be able to look forward for to tomorrow. The strokes closed the doors on my future plans but they have made me grow and opened the doors to new plans that are no less fun.


Magical Days of Autumn 

Þessar myndir voru teknar í gær þegar ég var að keyra heim úr æfingum þá tók þessi fallegi fjörður á móti okkur skartandi sínum fegursta haustbúning, það merlar svo undur fallega á hafið og kyrrðin var bókstaflega töfrandi, samspil litanna í náttúrunni er svo ómótstæðilega fallegt svona snemma á haustin. Að keyra um fjörðinn minn með allar rúður niðri svo ég fengi smá golu á mig og fengi sólina í fangið, fyndi lyktina af sjónum og grasinu, á meðan ég horfði yfir sanda og hlíðar þar sem ég hafði áður hlaupið þá fylltist ég krafti frá fjöllunum, sjónum og náttúrunni. Ég ætla mér að eiga möguleika á því að njóta fjarðarins míns eins og áður, syngjandi og hlaupandi. 
.   .   .


// We snapped those photos yesterday when driving home after PT (Physical Training) and this beautiful fjord greeted us dressed in its most beautiful colors of autumn, the light played on the ocean surface and everything was magically calm, the colors of nature are irresistible beautiful that early in the fall. To drive my fjord, with the windows down, to get the breeze in the air, the sunshine, the smell from the ocean and the grass, at the same time as looking over the sand and the hills where I once ran, filled me with energy from the mountains, the ocean and nature. I will make it happen to have a chance to enjoy my fjord like before, singing and running.

Ég sé það ekki fyrir mér að ég muni búa hér í framtíðinni en sama hvar ég verð þá veit ég að ég mun alltaf koma heim á haustin í þau allra bestu önfirsku aðalbláber sem til eru í þessum heimi og svo eru Flateyrsku jarðaberin svo góð, þau eru bókstaflega himnesk og svo einstök að ég myndi ferðast heiminn á enda bara til að eiga möguleika á að smakka eitt nýtýnt aðalbláber og jarðaber. Það sem mér finnst stórfenglegast er að þessi fjörður sem ég var svo einstaklega heppin að fá að alast upp í kenndi mér að meta náttúruna og umhverfið sem er í kringum mig á hverri stundu, að taka eftir samspili litanna í náttúrunni og umhverfinu í kringum mig, að sjá hin margbreytilegu listaverkin sem birtast fyrir ofan okkur á himninum og að sjá auðveldlega hin stórfenglegu og margbreytilegu listaverk sem náttúran, hafið, himinninn, fjaran og fjöllin birta bara á milli mínútna, það eru forréttindi!
.   .   .


/ I can not see myself live here in the future but no matter where I will be I will always come back home in the fall to get the best wild blueberries that exist in this world and the strawberries that we grow in our backyard are just heavenly. Those berries are so special that I would travel the world just to get a fresh taste of them. What I feel is the most magnificent about this fjord, that I had that privilege to grow up in, is that it taught me to value nature and my surroundings that I’m in in the moment, to see the sky and all the different shapes it can create and the ever changing artworks of nature, the ocean, the sky, beaches and mountains, that is a privileged!