Blómabætingar

Það er svo dásamlegt að vera ríkur af vinum sem gæða lífið manns öllum þeim fegurstu og skemmtilegustu litum sem til eru. Ég er svo ofboðslega lánsöm að ég á heilan helling af vinum á öllum aldri. Ég nýt mín aldrei betur en í félagsskap þeirra hvort sem við erum bara að spjalla, hlæja, á æfingu, syngjandi, svo laga þær oft hárið mitt eða stjana við neglurnar mínar. Þegar ég fór fyrir viku síðan á snyrtistofuna Punt þá sá vinkona mín um að taka rauðu jólaneglurnar af mér og í staðinn fyrir þær valdi ég að fá mér þennan fallega gráa vetrarlit!

Á meðan aðrir bæta á sig blómum með vinnu þá fer ég á snyrtistofu og læt setja á mig tíu af þeim fegurstu rósum og öðrum blómum sem fyrirfinnast, þannig bæti ég á mig blómunum allavega enn sem komið er, mér finnst ég vera svo ótrúlega heppin með fólkið í kringum mig og alla þessa endalausu vini sem ég á að. ❤

2 0 1 8

Eftir þessa ljúfu hátíð er ég virkilega endurnærð og ég er sko mikið meira en tilbúin til að takast á við nýtt ár. Á árinu 2018 ætla ég að breyta aðeins áherslum mínum og vinna vinnuna sem ég hef ekki þorað að takast á við hingað til. Eftir svona flott ár eins og 2017 var mér, þá tek ég glöð og full eftirvæntingar á móti 2018! Ég ákvað því að sleppa að deila með ykkur hvað ég ætla að gera í janúar en ákvað frekar að deila með ykkur markmiðunum mínum fyrir allt árið.

. . .

//After those lovely holidays I’m truly invigorated and super ready to tackle a new year. In the year 2018 I’m going to change my focus points a little and do the job I was afraid of doing before. After a year as great as 2017, I welcome 2018 happy and excited! Therefore I decided to skip sharing my plans for January with you and instead tell you about my goals for the whole year. Continue reading

When life becomes a little difficult then I…

Í fyrsta sinn í svo ótrúlega marga daga get ég leyft mér að setjast niður og gert bara það sem mig langar að gera. Það er búið að vera svo brjálað að gera hjá mér en þá líður mér líka best. Ég er búin að vera á fullu frá morgni til kvölds alla síðustu viku!

Síðustu mánuði hef ég fundið fyrir vaxandi minnimáttarkennd og algjörum ómögulegheitum, mér hefur fundist það vera svo niðurlægjandi að geta hvorki gengið eða talað. Svo þegar ég las það sem ég stafaði með augunum fyrir styrktartónleikana sem voru haldnir fyrir mig og þá hætti ég þessum aumingjagangi og sjálfsvorkunn því lifið það er ekki erfitt nema maður geri það erfitt. Á vegi manns verða erfiðleikar og áföll en það er okkar að vinna úr og láta það ekki eyðileggja lífshamingjuna. Því gleðiglampinn í augum og brosið fleytir manni svo miklu lengra og ég ætla mér að halda í það eins lengi og ég lifi.

. . .

7// For the first time in a while I can just sit down and do whatever I like. Last week was very busy from morning till night, but that is also the way I like it.

For the last few months I have felt a growing lack of self confidence and the feeling of not measuring up to standards and I have felt it degrading to not be able to walk or talk. Then when I read my post from two years ago, from the fundraising concert held for me, where I could only make words letter by letter by pointing my eyes to them, I stopped feeling sorry for myself because life is not hard unless you make it hard. People go through hardship and they just have to work through it without having it spoil the happiness of life. Twinkly eyes and a happy smile get you so much further and I’m going to hold on to that as long as I live.