When life becomes a little difficult then I…

Í fyrsta sinn í svo ótrúlega marga daga get ég leyft mér að setjast niður og gert bara það sem mig langar að gera. Það er búið að vera svo brjálað að gera hjá mér en þá líður mér líka best. Ég er búin að vera á fullu frá morgni til kvölds alla síðustu viku!

Síðustu mánuði hef ég fundið fyrir vaxandi minnimáttarkennd og algjörum ómögulegheitum, mér hefur fundist það vera svo niðurlægjandi að geta hvorki gengið eða talað. Svo þegar ég las það sem ég stafaði með augunum fyrir styrktartónleikana sem voru haldnir fyrir mig og þá hætti ég þessum aumingjagangi og sjálfsvorkunn því lifið það er ekki erfitt nema maður geri það erfitt. Á vegi manns verða erfiðleikar og áföll en það er okkar að vinna úr og láta það ekki eyðileggja lífshamingjuna. Því gleðiglampinn í augum og brosið fleytir manni svo miklu lengra og ég ætla mér að halda í það eins lengi og ég lifi.

. . .

7// For the first time in a while I can just sit down and do whatever I like. Last week was very busy from morning till night, but that is also the way I like it.

For the last few months I have felt a growing lack of self confidence and the feeling of not measuring up to standards and I have felt it degrading to not be able to walk or talk. Then when I read my post from two years ago, from the fundraising concert held for me, where I could only make words letter by letter by pointing my eyes to them, I stopped feeling sorry for myself because life is not hard unless you make it hard. People go through hardship and they just have to work through it without having it spoil the happiness of life. Twinkly eyes and a happy smile get you so much further and I’m going to hold on to that as long as I live.

Change of Mindset

Kaupmaðurinn


Sweater: Farmers Market


Um helgina veltist ég um í óplönuðum hversdagsleika, en núna á virkum dögum þá líður mér best að hafa allt planað, ég æfi alla virka daga og vinn svo alltaf eftir æfingar. Um helgina fékk ég nóg af sjálfri mér, það er búið að vera svo mikið að gera hjá mér að ég hef ekki náð að koma huganum almennilega inn í það sem ég átti að vera að gera, svo á sunnudaginn var ég komin með algjört ógeð af þessum hugsunarhætti sem hafði verið að íþyngja mér seinustu vikurnar, svo ég ákvað að markmiðið mitt þessa vikuna yrði að ,,hugsa bara um eitt í einu og leggja mig alla fram um að ná að gera það eins vel og ég gæti”. Svo vaknaði ég á mánudagsmorgninum með algjörlega gjörbreytt hugafar, þegar ég ákveð eitthvað þá tekst ég á við það í fúlustu alvöru (haha!). Ég tókst á við æfingarnar sem ég fór í bæði í gær og fyrradag sem allt önnur manneskja, manneskja sem veit hvað hún vill og ég veit sko alveg hvað ég þarf að gera til að ná því. Þessi hugarfarsbreyting varð til þess að mér gekk svo mikið betur í æfingunum og núna er ég að farast úr harðsperrum á leiðinni í aðrar æfingar þar sem ég ætla að leggja mig alla fram um gera þær eins vel og ég á möguleika á að gera! Eigið yndislegann dag ❤
.   .   .


// This weekend I had no plan and the days just went by, but now during the weekdays I feel better to have everything planned, PT every day and then work in my office in the afternoon. I got enough of myself over the weekend, I have had so much to do lately but my mind has not been focused on what I should be doing and this Sunday I got enough of the chaos in my mind and decided that my goal this week would be “to just think about one thing at a time and do my very best to achieve it”. When I woke up Monday morning my mind had changed, usually when I set my mind to something I take it very seriously (haha!) Both yesterday and today I did the exercises in PT as a different person, someone who knows what needs to be done to reach a goal. This change of mindset made me do so much better in the exercises and I have sore muscles all over but I’m on my way to PT again where I will push my self to do everything to my very best ability! Have a wonderful day ❤

Magical Days of Autumn 

Þessar myndir voru teknar í gær þegar ég var að keyra heim úr æfingum þá tók þessi fallegi fjörður á móti okkur skartandi sínum fegursta haustbúning, það merlar svo undur fallega á hafið og kyrrðin var bókstaflega töfrandi, samspil litanna í náttúrunni er svo ómótstæðilega fallegt svona snemma á haustin. Að keyra um fjörðinn minn með allar rúður niðri svo ég fengi smá golu á mig og fengi sólina í fangið, fyndi lyktina af sjónum og grasinu, á meðan ég horfði yfir sanda og hlíðar þar sem ég hafði áður hlaupið þá fylltist ég krafti frá fjöllunum, sjónum og náttúrunni. Ég ætla mér að eiga möguleika á því að njóta fjarðarins míns eins og áður, syngjandi og hlaupandi. 
.   .   .


// We snapped those photos yesterday when driving home after PT (Physical Training) and this beautiful fjord greeted us dressed in its most beautiful colors of autumn, the light played on the ocean surface and everything was magically calm, the colors of nature are irresistible beautiful that early in the fall. To drive my fjord, with the windows down, to get the breeze in the air, the sunshine, the smell from the ocean and the grass, at the same time as looking over the sand and the hills where I once ran, filled me with energy from the mountains, the ocean and nature. I will make it happen to have a chance to enjoy my fjord like before, singing and running.

Ég sé það ekki fyrir mér að ég muni búa hér í framtíðinni en sama hvar ég verð þá veit ég að ég mun alltaf koma heim á haustin í þau allra bestu önfirsku aðalbláber sem til eru í þessum heimi og svo eru Flateyrsku jarðaberin svo góð, þau eru bókstaflega himnesk og svo einstök að ég myndi ferðast heiminn á enda bara til að eiga möguleika á að smakka eitt nýtýnt aðalbláber og jarðaber. Það sem mér finnst stórfenglegast er að þessi fjörður sem ég var svo einstaklega heppin að fá að alast upp í kenndi mér að meta náttúruna og umhverfið sem er í kringum mig á hverri stundu, að taka eftir samspili litanna í náttúrunni og umhverfinu í kringum mig, að sjá hin margbreytilegu listaverkin sem birtast fyrir ofan okkur á himninum og að sjá auðveldlega hin stórfenglegu og margbreytilegu listaverk sem náttúran, hafið, himinninn, fjaran og fjöllin birta bara á milli mínútna, það eru forréttindi!
.   .   .


/ I can not see myself live here in the future but no matter where I will be I will always come back home in the fall to get the best wild blueberries that exist in this world and the strawberries that we grow in our backyard are just heavenly. Those berries are so special that I would travel the world just to get a fresh taste of them. What I feel is the most magnificent about this fjord, that I had that privilege to grow up in, is that it taught me to value nature and my surroundings that I’m in in the moment, to see the sky and all the different shapes it can create and the ever changing artworks of nature, the ocean, the sky, beaches and mountains, that is a privileged!